telefoonterreur, 19 januari

Uit De Morgen van vandaag:

De correctionele rechtbank van Kortrijk heeft een 41-jarige vrouw uit Kortrijk veroordeeld tot een voorwaardelijke celstraf van 12 maanden voor belaging en misbruik van telecommunicatie. In totaal moet de vrouw ook 7.575 euro schadevergoeding betalen aan haar verschillende slachtoffers.

Tussen juni 2008 en september 2009 gaf Inge D. zich aan de telefoon 12 keer valselijk uit als medewerkster van het Kortrijkse ziekenhuis AZ Groeninge. Ze deelde haar slachtoffers vervolgens mee dat een familielid zwaargewond het ziekenhuis was binnengebracht of intussen overleden was op de spoeddienst. Het ziekenhuis en enkele slachtoffers dienden een schadeclaim van ruim 17.000 euro in.


De telefoonterreur van de vrouw startte in juni 2008. Na haar ontslag als bediende bij de Dienst Bevolking van de stad Kortrijk raakte Inge D. aan de drank. Haar alcoholverslaving, onvrede over haar eigen leven en narcistische persoonlijkheid dreven haar tot de telefoontjes. Sommige slachtoffers pikte de vrouw willekeurig uit de telefoongids, anderen waren (verre) familieleden.

Na de ontmaskering gaf de vrouw aan dat ze de telefoonterreur pleegde voor de kick en omdat ze zich eenzaam voelde. De telefoontjes gaven haar tevens een machtsgevoel en verdrongen haar verdriet.

De rechter legde de vrouw vandaag strenge voorwaarden op. Zo moet ze zich verder laten begeleiden voor haar alcohol- en psychiatrische problematiek. Volgens de rechter besmeurden de telefoontjes ook de goede naam van het AZ Groeninge. Hij kende het ziekenhuis een schadevergoeding van 3.000 euro toe. Andere slachtoffers kregen schadevergoedingen van 250 tot 2.575 euro. 




Wàt een nàre mevrouw, die Inge D. Hoe ziek kan je zijn? Hoe érg kan het met iemand die eenzaam is, mislopen? Ik vind dat ze er met en schadevergoeding van 7.575 euro nog relatief goedkoop vanaf komt... 12 families de hél aandoen... komaan zeg!


En ik doe hierbij een warme oproep: laten we wat liever voor elkaar zijn. Ik zie en voel deze week te veel miserie om me heen. Sommige van die dingen hadden best vermeden kunnen worden, andere waren onafwendbaar.
Wat ivm gezondheidstoestanden van mensen waar we van houden mis loopt en waar niks aan te doen is, daar moeten we ons helaas gelaten bij neerleggen. Alle andere bullshit die we anderen aandoen, daar zij we zelf verantwoordelijk voor. Maak het goed voor het te laat is, denk ik dan.


Ik wil dat àltijd érg graag en doe daar soms het onmogelijke voor. Ik wéét wanneer ik fout zit. Ik wil dat goed maken. En ik geef niet op. Maar dat vinden mensen soms ook narcistisch heb ik intussen begrepen. Het woord "gek" en "stalken" is in die context ook wel eens gevallen en dan helaas niet spottend bedoeld. Dat kwetst me. Jammer, die mensen begrijpen voor geen méter hoe ik me voel en wie ik ben. En ik weiger méér schuld op me te laden dan moét. Anderen hebben net als ik boter op hun hoofd. Maar je moet ook ooit eens vergeten en vergeven. Ik ben niet beter dan anderen, maar ik kan dat wel. Zonder veel moeite in feite.