Ik vond 18 januari een spannende dag. Vandaag zie ik voor het eerst Katrien. Ik ken haar al maanden op msn en we praten daar honderduit. Op uren dat we allebei wakker zijn. Maar die laten zich niet zo makkelijk combineren want zij woont hier 20.000 km vandaan in Nieuw-Zeeland.
Néé, dat is dus niet bij de deur. Ik ben er ook niet op uit om een lange lijst van virtuele "vrienden" te gaan aanleggen. "Netwerken" zoals dat heet. Doe mij maar mensen van vlees en bloed. Maar af en toe merk ik toch dat ik commentaren van vrienden van vrienden érg kan smaken, chat ik er eens mee en zoals bij Katrien, valt dat dan gesprek na gesprek ook ontzettend goed. Virtueel.
Ik ben blij dat dat ook live zo het geval was, want ze is voor een kort bezoek in België en wilde graag afspreken. Ik vind dat een héérlijk idee.
Wellicht zien we elkaar niet vaak in de toekomst, maar chatten zal vanaf nu ànders zijn. Nu ik haar gehoord en gezien heb, en éindelijk eens warm heb kunnen kussen.
Ik ontmoet fijne mensen in mijn leven. Jaren geleden maakte ik daar, dat besef ik nu pas ten volle, te weinig werk van. Dacht dat wie er toen was wel zou blijven, had geen nood aan nieuwe mensen. Dat was een vergissing.
Maar intussen is dat anders. Nieuwe horizonten, àndere gezichtspunten. Sommige mensen maken me héél gelukkig. Ik wil dat je dat weet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten