Vanmiddag weer eens babbelen met mijn nichtje. Neem foto-album mee met daarin onze gemeenschappelijke grootouders, overgrootouders, betovergrootouders, tantes, ooms, neven en nichten.
Ik zeg dan wel altijd dat ik nagenoeg geen familie heb, omdat wij bij ons thuis geen contact hielden met die mensen, maar foto's, héél oude foto's heb ik er wel van. Met alle geboorte-huwelijks en sterfdata erbij, voor zover ik die ken. Daar ben ik eens maniakaal naar op zoek geweest, heel veel jaren geleden. Om de een of andere reden die ik zelf niet zo goed kan verklaren, is het voor mij belangrijk om mijn plaats in die lange keten van geslachten te kennen. Om gezichten te kunnen benoemen. Raar hé? Ja, ik weet dat. :-)
Zie nochtans dezelfde fascinatie bij mijn nichtje. Dat is fijn :-) Ik heb een heel gezellige middag alweer. Làchen, véél lachen...
Twee albums heb ik zo. Eentje met de foto's van de kant van mijn vader, eentje met de familiekiekjes van de kant van mijn moeder.
En met mij houdt dat op. Dàt was nooit zo bedoeld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten