vrijdag, 18 november

Schooldag. Italiaanse avond in de leraarskamer met pizza en spelletjes.

We plantten deze week een boom in onze schooltuin voor Sophie, het meisje dat eerder dit jaar overleed ten gevolge van een ongeval. Ik denk nog vaak aan haar. Als ik mensen roekeloos zie rijden bijvoorbeeld. Die boom hadden we beter nooit moeten planten.

Op de parking bij het naar huis rijden een rij meeuwen op het dak, het zijn er wel een vijftiental. Gaan vrijwel allemaal tegelijk de lucht in als de kerktoren vier uur slaat. Prachtig om te zien bij dit zonnige weer.

Twee van hen blijven zitten, ook na de vierde dreun van de klok. " Hé maten, ik dacht dat we hier goéd zaten," lijken ze te denken. 

's Avonds haal ik mijn lief van de tram. Vertel hem honderduit over mijn voorbije week en hoe leuk ik het wel vond dat ik mijn vriend Bart weerzag. Die was in Antwerpen voor een lezing en kwam bij me langs. Ben blij om te horen hoe gelukkig hij is. Hij straalt dat ook uit. Mooi is dat. 

Avondje in de armen van mijn lief in de zetel. Ook ik ben gelukkig. Ben waar ik moet zijn en met wie ik moet zijn. Lastige bui waait over als een vervelende storm. Daarna is het altijd weer helder.