maandag 25 juli 2011

Naar de oogarts, 25 juli

Als je merkt dat je je armen uitstrekt, zo vér mogelijk van je af, om een boek te lezen, of je bril afzet om de letters schérp te zien, kom je tot het besef dat "de leeftijd" toeslaat en een bril om louter vér te kijken, niet langer volstaat. Het is géén leuke vaststelling, maar bon...

"Rond veertig overkomt het véél mensen, hoor!" zegt men mij links en rechts. Men kijkt dan ook altijd even érg meelevend, als naar een oud méke..."Ok," denk ik dan: "dat hebben we dan toch nog vijf jaar kunnen uitstellen." En dan kijk ik voor alle zekerheid maar wat stoerder dan gewoon.
"Zié je mij nog?" vragen kinderen die het verhaal niet goed begrijpen, maar wel doorhebben "Ils-ziet-niet-zo goed". Ze zwaaien daarbij als was ik Sinterklaas. "Ja, dat lukt nog nét!" zeg ik dan. Die ironie wordt doorgaans niet goed begrepen.

Mijn eerste bril had ik al in het eerste leerjaar van de lagere school. In 1972 vond je niet meteen flitsende modellen voor kinderen op de markt. "Schattig, zo'n klein brilleke..." Ik hoor het mijn bompa nog zeggen. Dat vond ik zelf niét. Echt niet...
Ik vond mijn bril gewoon een "bomma-in-mini-model". :-) En ik wilde zo'n ding niét op mijn neus.
Daarom zorgde ik er ook voor dat er geen éne foto van mij werd gemaakt met bril. 

Vandaag naar de oogarts dus. Laatste bezoek dateerde van 2OO1. Daar schrok ik zelf wel even van. Time flies... jaja! 

Ogen waren nog best ok, vond de dokter. Om ver te zien, moest er haast niks aangepast worden. Maar Ils krijgt een leesbril vanaf nu. Jihaaaaa! 
En die ging ik vandaag kiezen met tovenaar. Over het algemeen ben ik een snelle beslisser, maar naarmate je méér brillen op je neus zet, ga je toch twijfelen. Ook over de vraag of je voor multifocale glazen gaat of gewoon voor twee aparte brillen. Of voor nog iets anders :-)
Na lang wikken en wegen een multifocale bril én een leesbril gekozen. Binnen tien dagen stuiter ik daar mee rond. Mocht je me wat onzeker zien rondschuifelen... je weet dan waar het aan ligt :-)

Thuis werd er intussen geknutseld met de poëziewoordjes. Mijn dienblad is magnetisch en ziet er nu zo uit. Ik vind het prachtig.

Helaas géén barbecue vandaag.
Net als we willen gaan eten, begint het weer te stortregenen.
En de hele verder week is er nauwelijks verbetering.

Ik ga dat binnen tien dagen dus gewoon nog béter zien. Hoéraaaaa!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten