naar zee, 13 februari

Frederik en ik kennen elkaar vandaag één jaar. Uitstapje naar zee. Ik ga dan graag naar Zeeland. Hij kent Domburg ook van vroeger.

De zee is tien kilometer dichter komen liggen dan vroeger, zo blijkt, want dwars door de weilanden en polders is een nieuwe weg aangelegd, waardoor je niet zo'n omweg moet rijden door Middelburg én de kleine dorpjes worden op die manier ook niet meer zo druk bezocht door doorgaand verkeer.

Minder verkeerslichten, sneller aan zee dus. I love it.

Mijn botjes. Al zowat tien jaar intussen, denk ik. kan er maar moeilijk afscheid van nemen.

Uitzicht vanop "de hoge hil". Koud, winderig maar héérlijk. Ik hou van de zee.

Het badpaviljoen in Domburg. Hier geen appartementsblokken, geen flaneerdijk zoals aan de Belgische kust. Ik ben wég van Zeeland.

Ik ben ook wég van een cappuccino, na een lange wandeling.

De "Manteling". Nu nog kaal, maar in de zomer een schaduwbos net àchter de duinen.

Dikke poes volgt elke stap die we zetten.
Aagtekerke, dorpje vlakbij Domburg.
Het leven lijkt hier al honderd jaar "on hold" te staan.
Ik ben gek op mijn stad, op alle evenementen en tentoonstellingen die je daar kan gaan bekijken, maar voel ook altijd een ongewone fascinatie voor onooglijk kleine dorpjes. Het leven is er misschien wat " bekrompen" en ik wil niet meteen ruilen, maar toch...