Dat er wel degelijk sleet zit op ons collectieve geheugen, mocht ik ook vandaag in de klas ervaren. Het is, voor alle duidelijkheid, niet mijn bedoeling de jongeren te ridiculiseren, noch te veralgemenen, noch één bepaalde leerling belachelijk te maken. Ik schrok gewoon.
Schets mijn verbazing bij de volgende situatie: in de Duitse les staan zes profieltjes van bekende Duitsers. Eéntje ervan is Heidi Klum. Die blijkt bekend te zijn. Angela Merkel? Nooit van gehoord. Ik vind dat "vreemd". En verder wordt een voetballer beschreven; bovenaan staan een reeks namen waaruit ze kunnen kiezen. Eén meisje steekt erg enthousiast haar vinger op; ze weet het zéker, zegt ze... "Ja?" vraag ik.
"Der Fußballspieler heißt Albert Einstein!" zegt ze fier. Ik kijk even geamuseerd de klas in. " Wie bitte???" vraag ik voor alle zekerheid nog even. "Albert Einstein!" herhaalt ze zelfverzekerd.
Er zijn een paar leerlingen die ik zie glimlachen. Dat doe ik ook. Maar een heel aantal anderen kijken met een blik van "This is an educated guess... ja, bést wel."
Begrijp me goed, ik weet over de relativiteitstheorie even veel als over de vervoegingen in het Chinees, maar ik heb wel een beeld van Einstein... ik weet dat het een wetenschapper is, een wiskundige, een genie... Ik ging er vanuit dat iedereen het iconisch beeld dat ik van hem heb, wel kent. Dat blijkt dus bij heel wat veertienjarigen niét het geval meer te zijn. Opmerkelijk, vind ik. En ik wéét het, we komen naar school om bij te leren, je kan niet verwachten dat ze van alles op de hoogte zijn, ... maar toch....
"Zou het kunnen dat je Einstein verwart met Schweinsteiger?" vraag ik. Ik ken ook next to nothing van voetbal, maar de naam Schweinsteiger is in mijn hoofd blijven hangen na het wereldkampioenschap voetbal dat ik in Italië zag en waar ik me vrolijk maakte over de uitspraak van de Italiaanse commentator van die Duitse voetballer. "Eeesoe-waajn-steegere", of zoiets...
"Misschien," antwoordt het meisje. Maar toch dacht ze écht dat hij Einstein heette.
Ik zie in gedachten Albert Einstein het veld al oprennen, in een shortje, zijn shirt achterstevoren aan en zijn haren in de war. En daar moet ik inwendig erg om lachen. Niét om mijn leerling :-) Mag het?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten