Zondag met klusjes, werk voor school en 's avonds een stukje film. "Le cose che restano"... de dingen die blijven. Daar zou ik een hoop over kunnen schrijven. Laat ik dat vooral maar eens niét doen. De dagen met mijn lief zijn immers te mooi om almaar oud verdriet te blijven herkauwen. Hij vindt me lief en goéd. Misschien wordt het eens tijd om dat te proberen te geloven. Soms geneest verdriet traag. Zo ontzettend traag...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten