Op sommige dagen ben ik jaloers op mensen die me zeggen een leuk gesprek met hun moeder gehad te hebben. Ik heb vaak gesprekken met mijn moeder die me alleen maar duidelijk maken dat we op een totaal andere golflengte zitten. Met zender- en ontvangstapparatuur is iets grondig misgelopen, daar komt het op neer, denk ik. Ik zoek dit soort van telefoongesprekken niet. Ze maken me totaal van streek. Dan loop ik weg, kijk ik wég, droom ik weg. Naar zachter, naar vér, naar liéver vooral.
En dan wil ik niet meer huilen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten