Stel: Een vriendin van een vriendin heeft een tijdje een affaire gehad met een acteur. Eentje die vaak op tv komt, jààzeker... Hij acteert met veel passie en wordt alom geroemd om zijn professionele kwaliteiten.
Stel: Je vriendin vertelt gniffelend dat haar vriendin, die je niet kent, haar toevertrouwde dat de acteur in kwestie er tussen de lakens niet veel van bakte en zijn "professionele kwaliteiten" dààr, eerder pover waren.
Stel: Je bent "mij". Je kent het verhaal. En telkens je de man in kwestie nu ziet, zie je alleen maar horizontaal gestuntel. Geklungel in bed. Vervélend hoor. Echt. :-) Ik krijg dan ook altijd zo'n medeplichtige, spottende glimlach om mijn bek. Hate it :-)
Had ik dit maar nooit geweten...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten