wandelen, 29 januari

Het is prachtig weer vandaag en ik voel me aarzelend een beetje beter. Wandelen? Wel ja... dat wil ik eigenlijk grààg. Hele week niet buiten geweest, tenzij om even om de hoek bij de bakker binnen te lopen. Laat de zon nu maar zijn werk doen.
Tram genomen naar Antwerpen. Ik merk gelijk al op de tram dat ik me belabberd voel. "Gaat het wel, liefje?" vraagt Frederik me bezorgd. "Als ik weer buiten ben, zal het wel beteren," zeg ik. Voel alle kleur uit mijn gezicht wegtrekken en ben misselijk bij het rijden. Nochtans zit de tram niet vol en is het niet echt dringen hier. Ik voel zweetdruppeltjes op mijn voorhoofd parelen. Maar ik vind, we zijn lang genoeg ziek geweest, nu even buiten in de zon wandelen, dat kan alléén maar goed zijn.

Scheldeterrassen liggen er prachtig bij. Zoals altijd heb ik mijn fototoestel meegenomen. Maak ik gemiddeld een honderdtal foto's op zo'n wandeling, nu maak ik er vijf. Het gaat me niet af, ook al heb ik er wel wat aan, aan de frisse lucht. In elk geval voel ik me hier lekkerder dan op die tram.

Gepasseerd langs de Carolus Borromeüskerk en koffie en thee gedronken bij Joline die daar een leuke en gezellige koffiebar heeft: "Lojola". Was ik al maanden van plan. Eten een lekker stukje taart erbij. Babbel met mijn vroeger buurmeisje Kris, de mama van Joline. Je kan niet zeggen dat zoiets vermoeiend is, maar toch voel ik me na afloop uitgeput als na een dag zwaar labeur.
Naar huis dan maar. Liggen op mijn zetel. Hoe minder ik moet doen, hoe minder ik moet zeggen, hoe beter ik me voel. Want op de tram voel ik me weer helemaal misselijk.

Ik had me deze zonnige zaterdag wel ànders voorgesteld. Beetje sneu voor mijn lief ook, he...

Bah.